تبليغاتX
:": به سوی روشنایی :":
سلام العلیکم

سایت شما حک شده...

ناراحت نباشید خدا بزرگه...

تا ۲ روز دیگه تو هواست .... weblog خودت رو میخوای بهت برگردونیم به ما ایمیل بزن و کلمه عبور قبلی رو بفرست تا جدیده رو برات بفرستیم . به همین ایمیل یعنی www.anti_boy_1992@yahoo.com  بفرست.   یا حق....

زیاد هم از این چرتوپرتا ننویس زیاد هم خودتو وابسته به این چیزا نکن..... دوست دارم.به جون خودت

چون دوست دارم جرت و پرتاتوپاک نمیکنم دوست من....

+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم بهمن 1385ساعت 20:10  توسط ایرن | 
سلام العلیکم

سایت شما حک شده...

ناراحت نباشید خدا بزرگه...

تا ۲ روز دیگه تو هواست .... weblog خودت رو میخوای بهت برگردونیم به ما ایمیل بزن و کلمه عبور قبلی رو بفرست تا جدیده رو برات بفرستیم . به همین ایمیل یعنی www.anti_boy_1992@yahoo.com  بفرست.   یا حق....

زیاد هم از این چرتوپرتا ننویس زیاد هم خودتو وابسته به این چیزا نکن..... دوست دارم.به جون خودت

چون دوست دارم جرت و پرتاتوپاک نمیکنم دوست من....

+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم بهمن 1385ساعت 20:10  توسط ایرن | 

ای بازیگر گریه نکن                           ما هممون مثل همیم

صبحا که از خواب پا می شیم               نقاب به صورت می زنیم

یکی معلم میشه وُ                         یکی می شه خونه به دوش

یکی ترانه ساز می شه                     یکی می شه غزل فروش

کهنه نقاب زندگی                            تا شب رو صورتای ماست

گریه های پشت نقاب                       مثل همیشه بی صداست

هر کسی هستی یه دفعه                    پر بکش از پشت نقاب

از رو نوشته حرف نزن                        رها شو از پیله ی خواب

نقش یک دریچه رو                              رو میله ی قفس بکش

برای یک بار که شده                          جای خودت نفس بکش

کاشکی می شد تو زندگی                  ما خودمون باشیم و بس

تنها برای یک نگاه                                      حتی برای یک نفس

تا کِی به جای خود ما                                 نقاب ما حرف بزنه؟

تا کِی سکوت و رج زدن                          نقش نمایش منه؟

هر کسی هستی یه دفعه                    پر بکش از پشت نقاب

از رو نوشته حرف نزن                         رها شو از پیله ی خواب

نقش یک دریچه رو                             رو میله ی قفس بکش

برای یک بار که شده                           جای خودت نفس بکش

می خوام همین ترانه رو                         رو صحنه فریاد بزنم

نقابم و پاره کنم                                   جای خودم داد بزنم

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 19:4  توسط ایرن | 

من همون جزیره بودم                      خاکی و صمیمی و گرم

واسه عشق بازی موج ها                   قامتم یه بستر نرم

یه عزیز دردونه بودم                      پیش چشم خیس موج ها

یه نگین سبز خالص                            روی انگشتر دریا

تا که یک روز تو رسیدی                   توی قلبم پا گذاشتی

غصه های عاشقی رو                     تو وجودم جا گذاشتی

زیر رگبار نگاهت                              دلم انگار زیرو رو شد

برای داشتن عشقت                       همه جونم آرزو شد

تا نفس کشیدی انگار                       نفسم برید تو سینه

ابر و باد و دریا گفتن                       حسّ عاشقی همینه

اومدی تو سرنوشتم                       بی بهونه پا گذاشتی

امّا تا قایقی اومد                            از من و دلم گذشتی

رفتی با قایق عشقت                       سوی روشنی فردا

من و دل امّا نشستیم                    چشم به راهت لب دریا

دیگه رو خاک وجودم                    نه گُلی هست نه درختی

لحظه های بی تو بودن                می گذره امّا به سختی

دل تنها و غریبم داره                       این گوشه می میره

ولی حتی وقت مردن                     باز سراغت رو می گیره

می رسه روزی که دیگه                   قعر دریا میشه خونم

امّا تو دریای عشقت

                        باز یه گوشه ای می مونم

+ نوشته شده در  شنبه دوم دی 1385ساعت 15:2  توسط ایرن | 

رفتم و تنهات می ذارم                      با یه دنیا گله

واسه دست کشیدن از عشقت        چاره شد فاصله

روزی که چشمات و دیدم           چشم از همه بریدم           امــّا دریغ از عشق تو

دیگه تمومه       شادی حرومه          به قلب خستم           زدی نشونه

دیگه نمی خوام           دل دیوونه          از خاطراتم            چیزی بمونه

ای وای از اون همه احساس               شد پرپر نگاه تو

حیف از دلی که با جونم                  می رفت به راه تو

حالا که دست دل سنگت             رو شد واسه دل خستم

می خوام بدونی چشمامو                  روی تو بستم

رفتی و قلب تو تنهاست                بین این همه سیاهی

حالا ببین بدون من                     چه سخته بی پناهی

روزی که دل کندی از من                 گفتی آسونه رفتن

امـــّــــــــــــــا دریــــــــــــــــغ از عــــــــــشـــــــــق مـــــــــن

دیگه ندارم        عشقت به سینه         تو قلب زخمیم           نشسته کینه

دیگه نمی خوام           بمونه یادم          عشق سیاهت          داده به بادم

ای وای از اون همه احساس                شد پرپر نگاه تو

حیف از دلی که با جونم                   می رفت به راه تو

حالا که دست دل سنگت              رو شد واسه دل خستم

می خوام بدونی چشمامو                    روی تو بستم

دیگه تمومه      شادی حرومه               به قلب خستم                  زدی نشونه

+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم آذر 1385ساعت 17:14  توسط ایرن | 
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم مهر 1385ساعت 0:0  توسط ایرن | 

تصور کنید بانکی دارید که هر روز صبح86400 تومان به حساب شما واریز می شود و تا آخر شب فرصت دارید تا همه ی پول ها را خرج کنید، چون آخر وقت حساب خود به خود خالی می شود!

در این صورت شما چه خواهید کرد؟

البته که سعی می کنید تا آخرین ریال را هم خرج کنید!

هر کدام از ما چنین بانکی داریم: بانک زمان!

هر روز صبح در بانک شما 86400 ثانیه اعتبار ریخته می شود و تا آخر شب این اعتبار به پایان می رسد.

هیچ برگشتی نیست و هیچ مقداری از این زمان به فردا اضافه نمی شود.

*ارزش یک سال را دانش آموزی که مردود شده می داند.

*ارزش یک ماه را مادری که فرزندی نارس به دنیا آورده می داند.

*ارزش یک هفته را سردبیر یک هفته نامه می داند.

*ارزش یک ساعت را عاشقی که انتظار معشوق را می کشد می داند.

*ارزش یک دقیقه را شخصی که از قطار جا مانده می داند.

*و ارزش یک ثانیه را آن که از تصادفی مرگبار جان به در برده می داند.

هر لحظه گنج بزرگی است، گنجتان را مفت از دست ندهید.

باز به خاطر بیاورید که زمان به خاطر هیچ کس منتظر نمی ماند.

دیروز به تاریخ پیوست.

فردا معما است.

و امروز هدیه است.

+ نوشته شده در  شنبه یکم مهر 1385ساعت 17:35  توسط ایرن | 

ایــن روزا عــــادت هــــمـــــه

رفـــــتـن و دل شــــکـــسـتـنه

درد تـــــمــوم عــــــاشــقـــــــا

پـــــــای کـــســـی نـشــسـتـنـه

ایــن روزا مــشـق بــچــه هــا

یــه صـــــفحه آشـفـتـــــگـــیه

گــــــــــردای رو آیــنـه هـــــا

فـــــــقط غــــم زنـــدگــــیـــه

ایـــن روزا درد عــاشـــقــــــا

فــــقـــــط غــــــم نــــدیــدنــه

مشــکـــل بــی ســــتاره هــــا

یــــه کـــم ســــتــاره چـیـدنـه

ایــن روزا کـــار گـــلــــدونــا

از شــــبـنـمــــی تــــر شـدنـه

آرزوی شـــــــــــــقــایــقـــــــا

یـــه شـــب کـــبـوتـر شــدنـه

ایـــن روزا آســــمـــونــمـــون

پـــر از شــکـــســته بــالــیــه

جــای نــگــاه عـــــاشــقــــت

بـــــاز تـوی خــونه خـالــیـه

ایـــن روزا کـــــار آدمــــــــا

دلای پـــــــــاک و بـــــردنـه

بــعـدش اون و گـرفــتــــن و

بـــــه دیــگــــری ســـپـردنـه

ایـــــــن روزا کــــار آدمــــــا

تـــــو انـــتــــظار گــذاشـتـنـه

ســـاده ترین بــــــهـانـشـــــون

از هــــم خــبـر نــــــداشـتـنـه

ایــن روزا ســـهـم عـــاشقـــــا

حســـــــرت و بــــی وفـایـیــه

جـــرم تـــــمومشون فـــقـــــط

لــــــــــــذت آشــــنــایــیـــــــه

ایــن روزا تــوی هـــر قــفـس

یــکــــی دو تــا قـــنــــاریــه

شـــــــــبا غـــــــــــم قــناریـــا

تــو خــواب خـونــه جـاریــه

ایــن روزا چشــمـای هــــمـــه

غـــــرق نـــیــاز و شـــبنمــه

رو گــونه ی هـــر عــاشقـــی

یـــــه قــطره بــارون غــمه

ایـــــن روزا ورد بـــــچه هــا

بــــــازی چــــرخ و فــــلکه

قــــــلبای مــــثل دریـــــامون

پــــر از خـــراش و تــرکـه

ایـــــن روزا عــــادت گـــــلا

مـــرگ و بــــهونه کـــردنـه

کــــــار چشـــــــای آدمـــــــــا

دل رو دیـــــوونه کــــــردنـه

ایــن روزا کـــار رویـــامــون

از پـــونـه خــــونه ســـاختنـه

نشــــــــون پــــروانگــــــــــــی

زنـــــدگیمون رو بـــــــاختنـه

ایــن روزا تــنها چــــــارمــون

شـــــــاید پـــــرنده مــــــردنـه

رو بــــــام پــــــاک آســـــمـون

ســــــــــتاره رو شـــــــمـردنه

ایــــن روزا آدمــــــا دیگــــــــه

تو قــــلب هم جـــــا نــــدارن

مــردم دیـگه تـــو دل هــاشون

یـــــه قــطـره دریــا نــدارن

ایــن روزا فـــرش کــــوچه ها

تـــو حســـــرت یــه عــابــره

هـــــر جـــــا یکـــــی مــــنتظـر

ورود یــــــه مســـــــــــافـــره

ایــن روزا هــــیچ مســـافــــری

بــــر نــمــی گرده بـه خـــونه

چشــــای خســـتـه تــا ابـــــــــد

بــه درب بســـته مــــی مونه

ایــــن روزا قـــصه ها هــمــش

قـــصــه ی دل ســــــوزوندنه

خــــلاصه ی حـــرف هــــمـــه

پـــــــــر زدن و نـــــــمونـدنـه

ایـــــــن روزا درد آدمـــــــــــــا

فـــــــقط غــــــم بـــــی کـســیه

زنــــدگــــیشون حـــاصـلـــی از

حســــــرت دلـواپــســــــــــــیـه

ایـــــن روزا خــوشــبخــتی مــا

پــــــشت مـــــــــه نـــــــبـودنـه

کـــــــار تــــــمـام عــاشــــــقــــا

فـــــقـط غــــــزل ســــــرودنـه

ایـــــــن روزا درد آدمــــــــــــــا

چـــتـرای بـــاز تــــو بـــارونـه

چــشـمای خــیس و ابــریــشـون

هــــــــمپای رود کـــــــــارونــه

ایــن روزا دوستـا هـــم دیـگــــه

بــــا هــــم صـــداقــت نـــدارن

یـــه وقـــتا تـــوی زنـــــــدگـــی

هـــــمـدیگر و جـــا مــی ذارن

جــــــــنـــس دلای آدمــــــــــــــا

ایــن روزا سـخت و ســنگیــه

فــــقـط تــوی نــــــــقاشــــیـــــا

دنـــیــا قـــشــنـگ و رنـگـیـه

ایـــن روزا جـــرم عــــاشــقــــا

شـــهـر دل و فــــــــروخـتـنـه

چــــاره فــــقـط نـشــســـــتــن و

بــه پـــای چــشمــی ســوختنه

اســــم گـــــلا رو ایـــــن روزا

هـــــرگـز کســـی نـــمی دونه

امــــــا تـا تــو دلــت بــــخـــواد

ایــــــنـجـا غــریب فــراوونـه

ایــــن روزا فـــــــرصــــت دلا

بـــــــرای عـــــــــاشقی کـــمه

زخــــم های بـــی ســتـاره هـــا

تــــشـــــنه ی یـــاس مـــرهمه

ایـــن روزا اشکـــمــون فـــقــط

چـــــــاره ی بـــی قـــــراریــه

تـــــنــــــها پـــــنــاه آدمــــــــــــا

عــکــســــــای یـــــادگــاریــــه

ایــــــن روزا فــصــل غـــربــت

عـــشــــق و بـیـدای مــجـنـونـه

بــغــضای کــــال بـاغــچـــه هـا

مـــــــنـتــظر یــــه بــــارونـــه

ایــن روزا دوســـــتــای خــوبـم

هـــمـدیگر و گــــم مـــی کـنـن

دلای پــــــــاک و ســــــــاده رو

فــــــــدای مــردم مـــی کــنـن

ایــــن روزا آدمـــــــــا کـــمـــن

پـــــشــت نــــقــاب پـــــنـجـره

کــمــتر مـــی بـیـنـی کـســی رو

کـــه تـــــا ابــــد مــــنـتـــظـره

مـــردم مـــا بــه هـــمــدیــگـــه

فــــقــط زود عــادت مـی کنن

حـــقا کــــه بـــــی وفــایــی رو

خــــوبـم رعــایـت مـــی کـنـن

درســـتــه کـه ایـــنــجـا هـــــمـه

پـــایـیـزار و دوســـت نـــدارن

پـــایـیــز کـــه از راه بـــرســــه

پـــا روی بـرگـاش مـــی ذارن

امـــــا شـــــایـــد تـــو زنـــدگـــی

یـه بـغـض خـیـس و کـال دارن

چــنـد تـا غــم و یـه حـســرت و

آرزوی مـــــــــــحــــــــال دارن

ایـــن روزا بـــــایـــد هـــمــمـون

بــــرای هــــم ســـایــه بــاشــیـم

شـــبــا یـــه کــــم دلــــواپـــــــس

کـــــودک هـــمـســـایـه بـاشــیـم

اون وقــــــت دوبــــــاره آدمــــــا

دســتــاشـــون و پــل مـــی کـنـن

دردای ارغـــــــــــوانـــــــــی رو

بــــا هــــم تـحـمـــل مـــی کــنـن

اگــــه بــــه هــــم کـــمـک کــنـیـم

زنـــــــدگــی دیـــدنــی مـــیـشــه

بـــر ســر پــیــمـان مــی مــونـن

دوســتـای خــوب تــا هــمـیـشـه

امــــا نـــه... فـکــر کـه مــی کـنم

ایــن کـار یـه کـار سـاده نـیسـت

انـــگـــار بـــــرای گــــــم شـــــدن

هـــنــوز هــــوا آمــاده نــیــســت!

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم شهریور 1385ساعت 15:31  توسط ایرن | 

 

بدترين شكل دلتنگي براي كسي آن است

كه در كنار او باشي و بداني كه هرگز به او نخواهي رسيد.

:":":":":":":":":":":":":
 
انسان . انسان خودپرست. با توانايي اندک و
 
حقير خود.در مقابل کائنات. چنان حقه هاي
 
 مضحکي سوار مي کند.که فرشتگان را به گريه مي اندازد. (شکسپير)

 :":":":":":":":":":":":":

شايد خدا خواسته است كه ابتدا بسياري افراد نامناسب را بشناسي و

سپس شخص مناسب را، به اين ترتيب وقتي او را

 يافتي بهتر مي‌تواني شكر گزار باشي.

+ نوشته شده در  یکشنبه پنجم شهریور 1385ساعت 15:54  توسط ایرن |